obrzucać


obrzucać
1. Obrzucić kogoś błotem «powiedzieć o kimś wiele złych rzeczy; oszkalować, zniesławić kogoś»: Najwygodniejszą formą walki z przeciwnikiem to obrzucić go błotem (...). T. Torańska, Oni.
2. pot. Obrzucić kogoś mięsem «powiedzieć komuś wiele obelżywych, zwykle wulgarnych, słów»: Stali naprzeciw siebie, czerwoni ze złości (...) obrzucając się mięsem i oskarżając jeden drugiego. Roz bezp 1999.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • obrzucać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, obrzucaćam, obrzucaća, obrzucaćają, obrzucaćany {{/stl 8}}– obrzucić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, obrzucaćcę, obrzucaćci, obrzucaćrzuć, obrzucaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrzucać się – obrzucić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} obrzucać czymś siebie wzajemnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Obrzucać się kulkami śniegowymi, grudami błota. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} mówić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrzucać – obrzucić — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}błotem {{/stl 13}}{{stl 7}} mówić o kimś oszczerstwa: oczerniać, szkalować kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gdy go potrzebowali, było dobrze, teraz obrzucają go błotem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrzucać się błotem — {{/stl 13}}{{stl 7}} oczerniać się nawzajem, szkalować, rzucać oszczerstwa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uważam, że kandydaci nie powinni obrzucać się błotem, ale merytorycznie dyskutować. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrzucać się — Obrzucić się błotem «powiedzieć wiele złych rzeczy o sobie nawzajem»: (...) były sekretarz jednej z Oddziałowych Organizacji Partyjnych (OOP) apelował zaś, „aby zachować oblicze prawdziwego komunisty <...> i nie obrzucać się wzajemnie… …   Słownik frazeologiczny

  • obrzucić — dk VIa, obrzucićcę, obrzucićcisz, obrzucićrzuć, obrzucićcił, obrzucićcony obrzucać ndk I, obrzucićam, obrzucićasz, obrzucićają, obrzucićaj, obrzucićał, obrzucićany 1. «rzucając, ciskając obsypać, zasypać czymś» Obrzucać kogoś kamieniami. Obrzucić …   Słownik języka polskiego

  • przezywać — ndk I, przezywaćam, przezywaćasz, przezywaćają, przezywaćaj, przezywaćał, przezywaćany 1. forma ndk czas. przezwać (p.) 2. pot. «ubliżać, wymyślać komuś nadając złośliwe, ośmieszające przezwiska; obrzucać dosadnymi epitetami» Przezywać kogoś… …   Słownik języka polskiego

  • wyzwać — dk IX, wyzwaćzwę, wyzwaćzwiesz, wyzwaćzwij, wyzwaćzwał, wyzwaćzwany wyzywać ndk I, wyzwaćam, wyzwaćasz, wyzwaćają, wyzwaćaj, wyzwaćał, wyzwaćany 1. «wezwać do wzięcia udziału w walce, zapasach, grze itp.» Wyzwać kogoś na pojedynek a. wyzwać kogoś …   Słownik języka polskiego

  • błoto — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n I, Mc. błocie {{/stl 8}}{{stl 7}} lepka, gęsta maź, masa z rozmokłej ziemi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wpaść w błoto. Ubrudzić się błotem. Taplać się, grzęznąć w błocie.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl 10}}mieszać –… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obrzucić się — błotem «powiedzieć wiele złych rzeczy o sobie nawzajem»: (...) były sekretarz jednej z Oddziałowych Organizacji Partyjnych (OOP) apelował zaś, „aby zachować oblicze prawdziwego komunisty <...> i nie obrzucać się wzajemnie błotem”. M.… …   Słownik frazeologiczny